← Το καμπαρέ του Μονμάρτρης — επιστροφή στον πλήρη οδηγό

Η ιστορία

Το καν-καν και ο ανεμόμυλος

Από πού προήλθε το καν-καν, ποιος άνοιξε το καμπαρέ με τον ανεμόμυλο το 1889, τι ζωγράφισε εκεί ο Toulouse-Lautrec και τι κάηκε το 1915, από δημόσιες πηγές.

Με Montmartre Cabaret Guide · τελευταίος έλεγχος στοιχείων

Κλείστε τη βραδιά σας ↗

Γρήγορη απάντηση

Το καν-καν πιστεύεται ότι προέκυψε από την τελευταία φιγούρα της καντρίλιας και μέχρι τη δεκαετία του 1890 είχε ήδη επαγγελματίες σταρ. Το καμπαρέ του Μονμάρτρης άνοιξε τον Οκτώβριο του 1889, υπό τη διεύθυνση των Joseph Oller και Charles Zidler, και οι αφίσες του Toulouse-Lautrec διέδωσαν το όνομά του στο εξωτερικό. Μια πυρκαγιά κατέστρεψε το πρώτο κτίριο το 1915 και το ανακατασκευασμένο καμπαρέ άνοιξε ξανά το 1925 — γι' αυτό ο σημερινός ανεμόμυλος είναι ανακατασκευή. Η Wikipedia το χαρακτηρίζει ως τη γενέτειρα της σύγχρονης μορφής του καν-καν.

Ένας χορός από την καντρίλια

Ένας πίνακας με στίγματα χρώματος που απεικονίζει δύο χορεύτριες με ροζ φούστες να κλωτσούν ψηλά μπροστά από έναν μουσικό που φαίνεται από πίσω
Ο πίνακας του Σερά με τον χορό με τα ψηλά λακτίσματα, Le Chahut, 1889–90. · Photo: Georges Seurat, public domain, via Wikimedia Commons

Το καν-καν είναι ένας χορός υψηλής ενέργειας που έγινε δημοφιλής στις μουσικές αίθουσες του Παρισιού τη δεκαετία του 1840. Σύμφωνα με τη Wikipedia, πιστεύεται ότι εξελίχθηκε από την τελευταία φιγούρα του καντρίλι, ενός κοινωνικού χορού για τέσσερα ή περισσότερα ζευγάρια. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι το έντονο παιχνίδι με φούστες και μεσοφόρια, τα ψηλά λακτίσματα, τα σπαγκάτα και οι ρόδες. Θεωρούνταν σκανδαλώδης, εν μέρει επειδή τα λακτίσματα ήταν σκόπιμα αποκαλυπτικά, και καταγράφονται περιστασιακές συλλήψεις, αν και το άρθρο δεν εντοπίζει κανένα στοιχείο για επίσημη απαγόρευση.

Τα εγκαίνια το 1889

Το καμπαρέ άνοιξε στις 6 Οκτωβρίου 1889 στους πρόποδες του λόφου της Μονμάρτρης. Δημιουργός του ήταν ο Joseph Oller, ένας επιχειρηματίας καταλανικής καταγωγής, και διευθυντής του ο Charles Zidler. Η Wikipedia περιγράφει ως στόχο την προσέλκυση εύπορων Παριζιάνων στη μοντέρνα συνοικία και αναφέρει ότι ο κήπος φιλοξενούσε έναν μεγάλο ελέφαντα. Ξεχωρίζει τις βραδιές με σαμπάνια, τον νέο χορό και μια αίθουσα σχεδιασμένη για γρήγορες αλλαγές σκηνικών ανάμεσα στους λόγους της πρώιμης επιτυχίας του.

Ο κόκκινος ανεμόμυλος

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία δρόμου με την πρόσοψη ενός καμπαρέ που έχει ανεμόμυλο στην οροφή του, ένα αυτοκίνητο στο πεζοδρόμιο και λίγους ανθρώπους στο πεζοδρόμιο
Η πρόσοψη του καμπαρέ σε μια πρώιμη φωτογραφία του Τύπου από τη συλλογή Agence Rol. · Photo: Agence Rol, public domain, via Wikimedia Commons

Η γαλλική Wikipedia αναφέρει ότι ο Oller και ο Zidler φαντάστηκαν έναν μεγάλο ανεμόμυλο βαμμένο κόκκινο και φωτισμένο τη νύχτα, ως πινακίδα ορατή από τα μεγάλα βουλεβάρτα, και ότι ο Adolphe Willette τον σχεδίασε. Ήταν διαφορετικός από τους άλλους ανεμόμυλους του λόφου, που άλεθαν σιτηρά και γύψο. Αυτός υπήρχε για να διαφημίζει το μέρος. Η πινακίδα λειτούργησε: ένας κόκκινος μύλος στην οροφή παραμένει το σήμα κατατεθέν του καμπαρέ.

Η La Goulue και ο Valentin

Η La Goulue, δηλαδή «η Λαίμαργη», ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Louise Weber. Σύμφωνα με τη Wikipedia, χόρευε με τον Valentin le Désossé, τον «Valentin τον Κόκαλο», έναν ερασιτέχνη χορευτή τη νύχτα που στην πραγματικότητα ήταν έμπορος κρασιού, όταν άνοιξε το καμπαρέ. Και οι δύο έγιναν αμέσως αστέρια. Έγινε η πιο ακριβοπληρωμένη καλλιτέχνιδα της εποχής της, και τη δεκαετία του 1890 το καν-καν είχε επαγγελματίες σταρ όπως εκείνη και την Jane Avril, ενώ κάποτε το χόρευαν κυρίως φοιτητές σε δημόσιες αίθουσες χορού.

Οι αφίσες του Τουλούζ-Λωτρέκ

Μια κίτρινη λιθογραφική αφίσα του Τουλούζ-Λοτρέκ που απεικονίζει μια χορεύτρια με μπούστο με πουά και τα φουστάνια της σηκωμένα δίπλα σε μια ψηλή γκρίζα φιγούρα με ημίψηλο καπέλο
Μια αφίσα του Τουλούζ-Λοτρέκ με τη Λα Γκουλού από το 1891. · Photo: Henri de Toulouse-Lautrec, public domain, via Wikimedia Commons

Ο Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ ανέλαβε παραγγελίες για αφίσες όταν άνοιξε το καμπαρέ, και το άρθρο για εκείνον αναφέρει ότι το καμπαρέ τού είχε κρατήσει μια θέση και εξέθετε τους πίνακές του. Η πρώτη του αφίσα για τον χώρο, το 1891, παρουσίαζε τη Λα Γκουλού. Το άρθρο για το Moulin Rouge πιστώνει στις αφίσες και τους πίνακές του τη γρήγορη και διεθνή διάδοση της φήμης του. Για πολλούς ανθρώπους, αυτά παραμένουν ο τρόπος με τον οποίο θυμούνται το καμπαρέ.

Πυρκαγιά το 1915, ανοικοδόμηση το 1925

Στις 27 Φεβρουαρίου 1915 το κτίριο καταστράφηκε από πυρκαγιά κατά τη διάρκεια οικοδομικών εργασιών και παρέμεινε κλειστό για εννέα χρόνια. Άνοιξε ξανά το 1925. Η Wikipedia αποδίδει στον Gesmar, έναν νεαρό σκηνογράφο, τη δομή του μύλου που καθορίζει σήμερα την πρόσοψη. Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι τα πανιά κατέρρευσαν στον δρόμο τον Απρίλιο του 2024 χωρίς τραυματισμούς και ότι ο ανεμόμυλος αποκαταστάθηκε τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς.

Από το γαλλικό κανκάν της δεκαετίας του 1920 μέχρι σήμερα

Το άρθρο για το καν-καν αναφέρει ότι επαγγελματίες χορευτές των τελών του δέκατου ένατου αιώνα ανέπτυξαν τις κινήσεις που ο χορογράφος Pierre Sandrini συνδύασε αργότερα στο θεαματικό French Cancan, το οποίο επινόησε στο καμπαρέ τη δεκαετία του 1920. Ήταν μια ρουτίνα χορευτικής σειράς, που συνδύαζε το παριζιάνικο στυλ αίθουσας χορού με βρετανικές και αμερικανικές σειρές μουσικής αίθουσας. Από το 1951, σύμφωνα με το άρθρο για το Moulin Rouge, το γαλλικό κανκάν αποτελεί μέρος των επιθεωρήσεων του καμπαρέ. Το τι θα δείξει κάθε συγκεκριμένη βραδιά είναι απόφαση του καμπαρέ.

Τι σημαίνει για τη βραδιά σας

Το να γνωρίζετε την ιστορία αλλάζει τον τρόπο που διαβάζεται η βραδιά. Οι αφίσες, ο κόκκινος ανεμόμυλος και τα ψηλά λακτίσματα είναι όλα παλαιότερα από το κτίριο στο οποίο θα καθίσετε, και η αίθουσα με τη διακόσμησή της χρονολογούνται από την ανακαίνιση της δεκαετίας του 1950. Η Wikipedia αναφέρει ότι η διακόσμηση, σε μεγάλο βαθμό έργο του σχεδιαστή Henri Mahé, διατηρείται μέχρι σήμερα. Κάθεστε σε ένα ανακατασκευασμένο κτίριο που κληρονομεί ένα όνομα, μια επιγραφή και έναν χορό, και το εισιτήριο της παράστασης καλύπτει το υπόλοιπο της βραδιάς.

Κλείστε τη βραδιά σας ↗

Πηγές

  1. Read more: Moulin Rouge on the English Wikipedia
  2. Read more: Can-can on the English Wikipedia
  3. Read more: Joseph Oller on the English Wikipedia
  4. Read more: Charles Zidler on the English Wikipedia
  5. Read more: La Goulue on the English Wikipedia
  6. Read more: Henri de Toulouse-Lautrec on the English Wikipedia
  7. Read more: Moulin Rouge on the French Wikipedia
Κλείστε τη βραδιά σαςΤελική τιμή · μη επιστρέψιμη